top of page

* "Benim çocuğum çok iştahsız, hiç yemek yemez..."

 

* "Oğlum kendi kendine giyinemez, mecburen üstünü 

ben değiştiriyorum..."

 

* "Tek başına asla çalışmaz, ben yanında oturup

ödevlerini yaptırıyorum..."

 

* "Televizyonun (bilgisayarın-telefonun...) başına 

geçti mi dünyayı unutur, ne yemeğe gelir ne ders başına oturur..."

* "Her akşam çocukları sofraya oturtmak için mücadele veriyorum, babaları sinirleniyor, yemek mi yiyoruz dayak mı belli değil.  Akşam sofraları burnumdan geliyor..."

* "Sabah vaktinde kalkamıyor, bin kere gidip gelip uyandırmam gerekiyor. Son dakikaya kadar sallanıyor, servisi güç bela yakalıyoruz. Bazen de kaçırıyor, okula benim bırakmam gerekiyor..."

Bunlar size tanıdık geliyor mu?

Hemen hemen her evde, her gün yaşanan bu konuşmalar bize aile yaşamını zehir eder...

Çocuklarla ilişkimiz bozulur, biz "vıdıvıdıcı" durumunda kalırız, çocuklar üzülür, babalar sinirlenir, ailece bir araya gelinen zaten çok sınırlı saatler keyif yerine eziyete dönüşür.

 

Bu döngüyü kırmak için neler yapabiliriz?

Çocuklarımıza, davranışlarıyla ilgili beklentilerimizi öğretmek için kullanacağımız yöntem, toplumsal kuralları öğretmektir.  Bu yöntem evrenseldir.  Sınırlarımızı koyduğumuz ve uyulmasını sağladığımız taktirde, uzun öğüt seanslarına, tehditlere, cezalara ya da başka ikna yöntemlerine gerek kalmayacak, tartışma ve güç mücadeleleri gerekmeyecektir.

"Gelin çocuklarımıza toplumsal kuralları beraber öğretelim... Topluma, mutlu yetişkinler kazandıralım..."

 

" Herhangi bir işi

kendi kendine başarabileceğini düşünen bir çocuğa

asla yardım etmeyiniz. "

 

Sevgili anne ve babalar:

* Hayatın en önemli dönemi doğumdan 6 yaşa kadar olan süreçtir.  Çocuğa en çok gereken beceriler bu dönemde oluşur.  Bilinçli bir yardıma, çocuklar, hiç bir dönemde, bu yaşlarda olduğu kadar ihtiyaç duymaz...

 

* Çocuğun ihtiyaçlarına karşı anlayışla yaklaşan ve yaptığı işlerde onu cesaretlendirip destekleyen anne-babanın çocukları, çevresindeki çocuklara karşı kibar ve anlayışlı olacaktır.

 

* Bu dönemde hangi duyguları aşılarsak yaşamı boyunca çocuklarımız bunları taşır.  Bundan dolayı onları sürekli olumlu değerlendirmelerle yüreklendirmek çok önemlidir.

 

* Sakin, hoşgörülü ve anlayışlı anne babaların çocukları, benzer durumlarda kendinden emin, sakin davranışlar sergileyen yetişkinler olacaktır.

 

Çocukluk Dönemi

Davranış Yönlendirme 

bottom of page